از طرف خودم و نظامیان برگشته به دامن میهن

جایگاه نظامیان درنهضت آزادیخواهی مردم ایران

جنبش سبز آزادیخواهی مردمی ایران در بهار سال 88 به اوج خود رسید و مردم آزاده ایران به بهانه انتخابات ریاست جمهوری نسبت به اعلام خواستهاتی بحق خود در اعتراضات و راهپیمائیها علیه حکومت استبدادی ولایت فقیه شرکت فعال و گسترده ای داشتند .
در جریان این اعتراض عمومی تعداد زیادی از مردم آزاده ایران اعم از زن و مرد و پیر و جوان بدست دژخیمان ولایتی به شهادت رسیدند . عده ای اعدام و تعداد کثیری در زندان های قرون وسطایی رژیم هنوز هم سخت ترین شکنجه ها را تحمل میکنند .
وکماکان بر شمار دستگیرشدگان اضافه میشود وروز بروز این رژیم پلید ماهیت ضد انسانی و ضد ملی خود را نمایان تر میکند . 
این جنبش به هیچ گروه و حزبی وابسته نبوده و نیست و اگر بعضی سیاستمداران از جمله موسوی و کروبی و ........ این نهضت را به خود منتسب میکنند خیال باطلی بیش نیست .
چون این ملت دیگر گول هیچ جریانی را نخواهد خورد و باید خودش سرنوشت خود را رقم بزند ونمیخواهد زیرسلطه جریان خاصی باشد . این جنبش متعلق به تمام ملت ایران از هر قشر و گروهی است .
این مردم حق قانونی و طبیعی خود که کمترین آن آزادی وعدالت است را مطالبه میکند و به هیج وجهی کوتاه نمی آید و تا آخرین نفس و آخرین نفر از قبول رژیم ضد مردمی آخوندی خودداری میکند. 
در این بین نظامیان اعم از ارتشی و سپاهی و نیروی انتظامی هم نقش به سزائی داشتند .
نقش سپاه و بسیج و نیروی انتظامی تحت نظر رژیم در فشار و سرکوب مردم و معترضین چشمگیر تر بود .
در عین حال تعدادی از این نیروها با توجه به بیعدالتی هایی که مشاهده کردند خود را از مردم دانسته و به دامن مردم پناه آوردند و به نهضت پیوسته اند و زندانی و شکنجه و اعدام شدند و عده ای به حبس های طویل المدت و کوتاه مدت و اعدام و شکنجه و.. ... محکوم شدند و تعدادی هم رحل اقامت گزیدند واز کشور متواری شدند و به کشورهای اروپایی و آمریکائی پناه بردند .
حال به وضع نظامیان متواری از حکم اعدام – زندان و شکنجه رژیم ولایت مدار آخوندی ساکن در کشورهای اروپایی و آمریکایی می پردازیم .

شاید از لحاظ کمی تعداد محدودی از این عزیزان در کشورهای اروپائی ساکن باشند - ولی در مجموع باید گفت اینان هم در حال حاضر زجر کشیده از جور اهریمن و فرعون زمان و دلداری میباشند . اکثرا مدت یکسال است از خانواده و عزیزان شان بی خبر هستند.
در داخل ایران برچسب محارب با خدا – ضد ولایت فقیه – براندازحکومت - مفسد فی الارض و خائن بر پیشانیشان حک شده و در غربت و در کمپهای پناهندگی در نزد هموطنان ایرانی خود انگ جاسوس رژیم را یدک میکشند .. 
خصوصا اگر از نیروهای سپاه و بسیج و وزارت اطلاعات باشند که در این صورت برای این پناهندگان گذران زندگی سخت تر و آزار دهنده تر ازسختی
و شکنجه زندان رژیم خامنه ای است.
همسر و فرزندان این عزیزان اکثرا در زندانهای رژیم محبوس هستند تا اینکه اعتراف کنند همسرشان در کجاست .
بعضی قادر به تماس با داخل ایران نیستند و مجبورهستند بخاطر حفظ جان خانواده شان که در ایران هستند از اعلام نام واقعی خودداری و به نام مستعار اکتفا کنند . تعدادی نمیتوانند مصاحبه تلویزیونی و رادیوئی داشته باشند و عده ای هم بصورت گمنام فعلا آواره اند .
(یا بقولی از وطن رانده و در غربت مانده اند )
نمونه آن (سرهنگ پاسدار با نام مستعار محسن سبزپوش) پناهنده در کشور هلند است . که در حال حاضر در فیسبوک و سایتهای مجازی یادداشت ومقالات اعتراضی وشعرهای تندی برعلیه رژیم انتشارمیدهد . ایشان از جانبازان شیمیایی جنگ 8 ساله ایران وعراق و ازفرماندهان عالیرتبه پشتیبانی و لجستیک نیروی زمینی سپاه پاسداران رژیم منفورو ضدبشری ایران بوده که در سال 79 بازنشسته شده است .
درجریان اعتراضات مردمی در سال 88 دستگیر و مدتی رادرزندانهای رژیم محبوس و به اعدام محکوم گردید و سپس باضمانت سنگین مرخصی کوتاه مدت تقاضانمود و درفرصت کوتاه مرخصی از کشور خارج شد و اکنون در یکی از کمپ های پناهندگی کشور هلند سکونت دارد و زندگی را بدتر از زندان تحمل میکند .
همسر نامبرده بارها توسط رژیم دستگیر و زندانی شد خانه وکاشانه ایشان مصادره وخانواده اش دربلاتکلیفی محض بسر میبرند و از ابتدائی ترین امکانات زندگی بی بهره اند .

کلیه ایرانیان آزادیخواه ووطن پرست در جامعه مجازی باید مساعدت کنند و در نوشته ها و یادداشتهای خود این امر خطیر را اطلاع رسانی کنند . 

سزاوار نیست

این پناهندگان ( نظامی ) هم از اعضای جامعه معترض به جنایات رژیم خونخوار هستند .

مدافعین و فعالین حقوق بشر در داخل و خارج کشور همت کنند صدای اینان را به گوش مردم برسانند .

ما زنده ایم – بی شماریم – می جنگیم – می میریم – رژیم آخوندی را نمی پذیریم